Jan Willem Marmé, geboren in Dusseldorf rond 1740, nieuwe burger op 13 april 1768, stempelsnijder, overleden in Utrecht op 5 september 1825, begraven op 7 september 1825, zoon van Johan Conrad Marmé (stempelsnijder) en Catharina Geertraud Ferber.

Jan Willem Marmé werd in december 1763 benoemd tot stempelsnijder en bleef in functie tot hij in 1795 werd ontslagen. In 1772 klaagde Marmé over muntmeester Holtzheij, die kartelijzers zou gebruiken welke niet door hem gemaakt waren. Bij de Bataafse Omwenteling werd hij afgezet, doch in 1802 weer in zijn functie als stempelsnijder hersteld.
Hij verwierf in 1768 het Utrechtse burgerschap. Marmé woonde ten tijde van de inning van de honderdste penning aan de Oudegracht.

Hij is getrouwd in de Janskerk op 7 juli 1766 voor de kerk, op ongeveer 26-jarige leeftijd met
Hermina van der Monde (ongeveer 20 jaar oud), geboren rond 1746.